30/3/2008 - gelen bi maili sizlerle paylaşmak istedim

ANNEMİ NEDEN Mİ SEVİYORUM?

Akşam annemle babam televizyon seyrediyorlardı.
Annem, 'Geç oldu, zaten yorgunum, ben yatıyorum.' dedi.

Annem kalktı, mutfağa gitti.
Çerez-meyve tabaklarını çalkaladı, kaldırdı.
Sabaha hazır olsun diye çaydanlığı doldurdu, demliğe çay koydu.
Şekerliğe baktı, dibinde az kalmış, üstüne ekledi.
Kahvaltı için buzluktan ekmek çıkardı, akşam yemeği için çözülsün diye de
eti aşağıya koydu.Kahvaltı masasını hazırlamak için masanın üstündekileri topladı.
Telefonu şarja koydu, telefon defterini kapatıp yerine koydu.
Sonra çamaşır makinesinden ıslak çamaşırları çıkarıp astı ve
makineyi tekrar doldurdu.Banyodaki çöp sepetini boşalttı.
Islak bir havluyu kurusun diye duş perdesinin borusuna astı.
Bir gömlek ütüledi, kopuk düğmesini dikti.
Çiçekleri suladı.
Esneyerek gerindi ve yatak odasının yolunu tuttu.
Çalışma masasının yanından geçerken durdu, öğretmene tezkere yazdı,

okul gezisi için para sayıp ayırdı, eğildi, sandalyenin altına
girmiş ders kitabını aldı, masanın üstüne koydu.
Kek tarifleri defterini çıkardı, arkadaşına söz verdiği
tarifi bir kağıda yazdı, çantasına koydu.
Bakkaldan alınacakları not etti, notu da çantasına koydu.
Sonra gitti, 3'ü 1 arada temizleme losyonuyla yüzünü yıkadı, dişlerini fırçaladı.
Gece kremini ve kırışık önleyici nemlendiricisini sürdü.
Tırnaklarına baktı, törpüledi.
İçeriden 'sen yatmaya gitmemiş miydin' diye seslenen babama
şimdi gidiyorum' deyip köpeğin su kabını doldurdu.
Kapıları pencereleri kontrol etti, holdeki lambayı yaktı.!
Kardeşimin odasına gitti, oğlan uyumuş, lambasını söndürdü, bilgisayarını
kapattı, gömleğini astı, yerdeki kirli çorapları toplayıp sepete attı.
Bana geldi, 'haydi yat artık, biraz da yarın çalışırsın,'dedi.
Kendi odasına gitti, saati kurdu, ertesi gün giyeceklerini hazırladı.
6 maddelik acil işler listesine 3 madde daha ekledi.
Kendi kendine iyi geceler diledi, hayallerinin
gerçekleştiğini gözünün önüne getirdi.İşte o sırada babam televizyonu kapattı, ortaya öylece bir
'ben yatıyorum' dedi ve gitti yattı.Sizce bu işte bir gariplik yok mu?
Kadınların neden daha uzun yaşadığını merak etmiyor musunuz?

ÇÜNKÜ BİZİM YAPIMIZ UZUN ÇEKİŞLİ (ve işimizi bitirmeden öyle çabuk çabuk ölemeyiz)!

Şimdi bu yazıyı tanıdığınız beş olağanüstü kadına gönderin
ve emin olun,
hepsi bayılacaktır. (Beylere de gönderebilirsiniz)

SONRA DA ARTIK YATIN
 

25/2/2008 - Azrail Oluyorsun

Azrail Oluyorsun

kördüğümsün fikrimde, çözülmeye niyetsiz

açan bir gül, gözyaşlarımla beslenen

mavi bir okyanus ömrüme inat, dalga dalga

yüreğime asırlık derdin binmiş, soluğu ensemde

saklasam da orta yerindeyim sevdanın

müebbet giymiş mahkumun uykusuzluğundayım

tutmayım seni, işkence kaldığın her an

gideceksen git, durma bir an

içimde depremler

içimde yangınlar

seni tutsam, ağlasan bıraksam

saçlarını belik belik yapsam

gözyaşlarım yüklü bulutlarla uğurlasam

kafamı vursam duvarlara

bir inada binse ömürlük sevdam

yıksa da, yıksa da yine mutluluğu aşkında bulsam

nasılsa adımlarına söz geçmiyor

gideceksin kafaya koymuşsun sen

kal desem faydasız... yakıyorsun

bir ömürlük sevdaya azrail oluyorsun...

ne olmuşsa bu yalancı baharlarda olmuş

kış bitmemiş, yakacak odun tükenmiş

kalmışım çırıl bir halde ayazlarda

sorgusuz bir sevda diye yaslanırken

çilesi yaklaşmış, hüzün takalarının,

yüreğimi saldığım hırçın sularda...

istanbul kalabalığımsın istanbul

koskoca toprakların derdi gibi apaçık

gün geliyor kemiriyor ıssızlığım

ve bir gün aslı olmayan bir gülüş.

yanağımın sana ayırdığım öpücük boşluğunda...

bunca kedere

bunca sevmişliğin üstüne

neyi uydursam kar etmez...

sisli bir ankara olur bakışlarımın altı

heybetinden devrilmiş dağ sanki

sokak arası berduşlar misali

sallana sallana geziyor sevmediğin adam şimdi

nasılsa adımlarına söz geçmiyor

gideceksin kafaya koymuşsun sen

kal desem faydasız... yakıyorsun

bir ömürlük sevdaya azrail oluyorsun...

4/2/2008 - oylamaya katılalım!

http://www.haberturk.com/haber.asp?id=52154&cat=230&dt=2008/01/21



YUKARIDAKİ ADRESTE TÜRBAN OYLAMASI YAPILIYOR.HABERTÜRK BUNU TÜRKİYENİN
KARARI OLARAK DUYURUYOR...
SAĞDUYUMUZLA BU OYLAMAYA KATILALIM VE ETRAFIMIZA DA DUYURALIM...

2/12/2007 - VEDA’ YA ON KALA…

VEDA’ YA 10 KALA…

Bugün, tam da şu anda koşa koşa yanına gelip elini öpseydim, hayır duanı alsaydım. sarılsaydım sımsıcak kucağında öylece kalsaydım. herşeyden korunduğumu bildiğim o güvenilir kucakta biraz daha uzun kalabilseydim. Hayat beni senden, seni benden bu kadar da çabuk ayırmasaydı daha neler yapacaktık değil mi babacığım.

Sana tam da şu anda nasıl ihtiyacım var bir bilsen. Canımın ne kadar sıkıldığını, ne kadar yalnız olduğumu görsen, kimseye açamadığım yaralarımı bir görsen kalbimde. İyileşmeyen, gittiçe çoğalan derinleşen o müzmin yaraları bir sen sarabilirdin belki de. Sana ihtiyacım var babam… belki sana da hiç bişey anlatamayacağım biliyorum ama sana sarılmaya kokunu duymaya ihtiyacım var. Sevgiyle karşılıksız baba gibi bakan gözlerine ihtiyacım var. Bana kızmana bile ihtiyacım var belki de. Ama sen bana kızamazsın ki. Ben senin küçücük kızın değil miyim. Hiç büyümeyen küçücük kızın. Akan gözyaşlarımı sen sil istiyorum. Sen sarıl sen avut beni istiyorum. Çok yoruldum babacım, yanında dinlenmek istiyorum. Hayata yeniden başlamak belki de… her baba deyişimde kalbim nasıl sızlıyor hissediyormusun sende orda. Ah çekişlerimi duyup bana sarılıyorsun belki de. Rüyalarıma geliyorsun. Yüzünü gösteriyorsun bana ama bu bana yetmiyor. Ben sıcaklığını hissetmek istiyorum babam.

Özlüyorum seni. Çok.

canım babam seni ne kadar özledim bi bilsen. rüyalarıma her girişinde nasıl bayram ettiğimi girdiğin her rüyamı sanki yaşanmış bir anı gibi hatırımda sakladığımı bir bilsen. sırtımı sıvazlamanı allah sırtınızı yere getirmesin kızım deyişini, sevgiyle anneme bakan gözlerini, beş vakit secdeye giden silüetini, hergün kuranı kerim okurken duyduğum o güzel sesini... anlattığın öyküleri hikayeleri... zorluklarla geçen çocukluk hatıralarını belki defalarca anlatmanı... sabah yatağımın ayak ucundan geçerken sevgiyle beni namaza kaldırışını... her akşam karşılıklı içtiğimiz türk kahvelerini...birlikte dinlediğimiz radyoda ki arkası yarınları, arada çektiğin uzun havaları... hatuuun diye anneme seslenişini.. herşeyini ama herşeyini çok özledim.

umarım yerinde rahatsındır ve umarım sana yakışır bir evlat, Allah’a kul Muhammed (sav)'e ümmet olmayı becerebilirim.

seni çok seviyorum. rabbime emanet, peygamber efendimize komşu ol inşallah.

30/10/2007 - BU UNUTULUR MU ?

ÇOK SEVGİLİ ABÜM :)) UNESHAN'IN BLOĞUNDAN ALINTIDIR...

BU UNUTULUR MU ? (Ama malesef unuttuk...)

Birinci Dünya Savaşı'nda Ingilizlere, 150 bin askerimiz esir düştü. Bu askerlerden bir kismi da Mısır'ın Iskenderiye şehri yakınlarında bulunan Seydibeşir Usare Kampı'na hapsedildi.

Kampın tam adı, 'Seydibesir Kuveysna Osmanli Useray-i Harbiye Kampı' idi. Bu kampta, 1918'de Filistin cephesinde esir düşen 16. Tumen'in 48. Alayı'na baglı Osmanlı askerleri tutuluyordu.

12Haziran 1920'ye kadar iki yıl boyunca her türlü işkence, eziyet, agır hakaret ve aşagılamaya maruz kaldılar.

Bu insanlık dışı muamelenin nedeni ise Ermeniler idi...

Kamptaki, Türkçe bilen Ermeni tercümanların yalan, yanlış çevirileri ve kışkırtmaları nedeniyle, kamplarin Ingiliz komutanları, azılı Türk düşmanı kesilmişlerdi. Savas bitmişti. Ancak, kamptaki ağır koşullar nedeniyle ölenler dışındaki askerleri teslim etmek, Ingilizler'in işine gelmiyordu. Cünkü, olasi yeni bir savasta, bu askerlerin yeniden karşılarına cıkabilecekleri, Ermeniler tarafından, Ingilizlerin beyinlerine işlenmişti.

Çözüm toplu katliamdı... Askerlerimiz, mikrop kırma bahanesiyle, süngü zoruyla dezenfekte havuzlarına sokuldu. Ancak suya normalin cok uzerinde krizol maddesi katılmıştı. Mehmetçik, daha ayağını soktuğunda, aşırı krizol maddesi nedeniyle haşlanıyorlardı. Ancak Ingiliz askerleri dipçik darbeleri ile askerlerimizin havuzdan çıkmalarina izin vermiyorlardi. Mehmetçikler, bele kadar gelen suya başlarını sokmak istemedi. Ancak bu kez Ingilizler havaya ateş etmeye başladı. Askerlerimiz, ölmemek için çömelerek başlarını suya soktular. Ancak başını sudan kaldıran artık göremiyordu. Cünkü gözler yanmıştı...

Dışarı çıkanların halini gören sıradaki askerlerimizin direnişleri de fayda etmedi ve 15 bin askerimiz kör oldu. Bu vahset, 25 Mayis 1921 tarihinde TBMM'de görüşüldü. Milletvekilleri Faik ve Şeref beyler bir önerge vererek, Mısır'da esirlerin krizol banyosuna sokularak 15 bin vatan evladının gözlerinin kör edildiğini, bunun faili olan Ingiliz tabip, garnizon komutanı ve askerlerinin cezalandırılması icin TBMM'nin teşebbüse geçmesini istediler.

Tabiiki yeni kurulan devletin bin türlü sorunu vardı. Bu hesap sorma işide unutuldu gitti.

Ama onlar unutmuyorlar...

Kendi ihanetlerini bile soykırım ambalajına sarıp, dünya kamuoyuna sunuyorlar. En üzücü olanı da malum birilerinin, bu karalama kampanyalarına çanak tutması...


ŞEHİTLERİMİZE SAYGINIZ VARSA 3 dakikanızı almaz bu yazıyı arkadaşlarınıza göndermek.

ERMENİLER SOYKIRIM YAPILDI DIYE DÜNYAYI AYAĞA KALDIRIYOR BİZİM TARİHİMİZDEN HABERİMİZ YOK.